Τι μαρτυρούν οι τοιχογραφίες για το πληρωμένο σεξ στην αρχαία Πομπηία - UNPOLITICAL

Ακούστε μουσική από τον XFMgr

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Τι μαρτυρούν οι τοιχογραφίες για το πληρωμένο σεξ στην αρχαία Πομπηία

Τοιχογραφία σε οίκο ανοχής της Πομπηίας. Φωτογραφία: AP

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι οίκοι ανοχής στην Πομπηία ήταν διακοσμημένοι με τοιχογραφίες που απεικόνιζαν ερωτικές και εξωτικές σκηνές; Ίσως και ναι, πάντως η πραγματικότητα διαφέρει πολύ από αυτό που φαντάζεστε και είναι πολύ πιο βάναυση, σύμφωνα με την καθηγήτρια Μαργκερίτ Τζόνσον.

Όπως και οι ανήσυχοι άνδρες που ξεκίνησαν τις ανασκαφές στην Πομπηία τον 18ο αιώνα και ανακάλυψαν τόσα πολλά για τους αρχαίους Ιταλούς, που ούτε καν φαντάζονταν – όπως λάμπες σε σχήμα φαλλού – οι ιστορικοί του σεξ συχνά έρχονται αντιμέτωποι με μελέτες από το παρελθόν που αμφισβητούν τη δική τους ηθική. Όσες δούλευαν στους δρόμους της Πομπηίας και «εξυπηρετούσαν» πελάτες στους οίκους ανοχής, έζησαν πολύ σκληρές ζωές, όμως οι περισσότερες από τις τοιχογραφίες που διασώθηκαν απεικονίζουν τις γυναίκες ως ερωτικές και εξωτικές.


Οι τοιχογραφίες από τους οίκους ανοχής και τα κτίρια που λειτουργούσαν ως πορνεία (όπως τα πανδοχεία και οι ταβέρνες) δείχνουν γυναίκες γυμνές, με στιλιζαρισμένα μαλλιά σε ποικίλες σεξουαλικές στάσεις με νεαρούς μαυρισμένους και αθλητικούς άνδρες. Οι μορφές εικονίζονται συνήθως σε κρεβάτια που είναι μερικές φορές διακοσμημένα και φέρουν επάνω σκεπάσματα.

Σε κτίρια που αναγνωρίζονται ως οίκοι ανοχής, οι τοιχογραφίες μπορεί να είχαν σκοπό να διεγείρουν τους πελάτες. Μπορεί επίσης, να λειτουργούσαν ως εικονογραφημένο μενού ή ακόμη και ως εγχειρίδια για τους πιο άπειρους πελάτες. Σε κτίρια που χαρακτηρίστηκαν ως ιδιωτικές κατοικίες, οι σκηνές αυτές ήταν πιθανότατα διακοσμητικές αλλά σχεδιάστηκαν ίσως, ως διεγερτικό.


Σε αντίθεση με αυτές τις εικόνες, οι ίδιοι οι οίκοι ανοχής αποδεικνύουν πως οι γυναίκες εργάζονταν σε κελιά, συνήθως τόσο μεγάλα ώστε να χωρούν ένα στενό κρεβάτι. Η απουσία παραθύρων στα περισσότερα μαρτυρά το σκοτάδι που επικρατούσε σε αυτά τα δωμάτια καθώς και την περιορισμένη ροή αέρα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ανασκαφών, τα κελιά αυτά δεν είχαν πόρτες, κάτι που σημαίνει ότι τα δωμάτια μπορεί να είχαν κουρτίνα. Επίσης αποκαλύφθηκαν πέτρινα κρεβάτια, καθώς τα ξύλινα που ήταν πιθανό να χρησιμοποιούνταν, καταστράφηκαν από την έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ.


Οι συνθήκες στις οποίες εργάζονταν αυτές οι γυναίκες, δεν ενδιέφεραν καθόλου τους ιδιοκτήτες των οίκων ανοχής ή τους πελάτες, καθώς οι περισσότερες εξ αυτών στην αρχαία Ιταλία ήταν σκλάβες. Καθώς η αρχαία στάση απέναντι στους δούλους ήταν στην καλύτερη των περιπτώσεων, αδιάφορη, οι ζωές των γυναικών δεν αποτελούσαν πηγή εμπάθειας σε όσους δεν ανήκαν στην τάξη τους.

Οι εργαζόμενοι του σεξ εκπλήρωναν μια χρηστική λειτουργία και τίποτε άλλο. Περιορισμένες στις εγκαταστάσεις αυτές από άνδρες που τους παρείχαν μόνο τις βασικές ανάγκες, οι γυναίκες ουσιαστικά ήταν αποκομμένες από τον έξω κόσμο. Αυτό τις καθιστούσε ευάλωτες στις ιδιοτροπίες τόσο του ιδιοκτήτη όσο και των πελατών.


Οι γυναίκες που εργάζονταν στους δρόμους της Πομπηίας, συχνά περίμεναν γύρω από τις καμάρες και άλλες τυπικές τοποθεσίες, όπως τα νεκροταφεία και τα δημόσια λουτρά. Στις μεγαλύτερες πόλεις, όπου ο έλεγχος του σεξουαλικού εμπορίου ήταν πιο δύσκολα διαχειρίσιμος, ορισμένες από αυτές τις γυναίκες μπορεί να δούλευαν χωρίς νταβατζήδες, και ήταν κυρίως γυναίκες που μόλις είχαν ελευθερωθεί από τη σκλαβιά αλλά και φτωχές γυναίκες.

Οι ιστορίες των γκράφιτι

Η συντήρηση των τοιχογραφιών στα κτίρια της Πομπηίας παρέχει επίσης στους ιστορικούς λεπτομέρειες σχετικά με το σεξουαλικό εμπόριο. Το μεγαλύτερο μέρος τους είναι εξαιρετικά γραφικό. Σε αυτά τα γκράφιτι περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με συγκεκριμένες υπηρεσίες και τιμές, εκτιμήσεις πελατών για κάποιες από τις γυναίκες αυτές και τις ικανότητές τους (ή την έλλειψή τους) καθώς και μερικές σεξουαλικές συμβουλές.


Κάποια από τα γκράφιτι μπαίνουν κατευθείαν στο θέμα όπως το «Να βγαίνετε αργά» ή άλλα είναι διαφημίσεις όπως το «Η Εύπλοια ήταν εδώ με δύο χιλιάδες όμορφους άνδρες» ή και τιμοκατάλογο όπως το «η Εύπλοια κάνει στοματικό έρωτα για 5 κέρματα».

Συχνά τα ονόματα των σκλάβων και εξ ορισμού, οι εργαζόμενοι του σεξ, είχαν ελληνική προέλευση. Το όνομα «Εύπλοια» για παράδειγμα, προέρχεται από την ελληνική λέξη που σημαίνει «καλό ταξίδι» Τα ονόματα των εργαζομένων αυτών υποδήλωναν μερικές φορές τα φυσικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ατόμου. Στην περίπτωση αυτή η Εύπλια υποσχόταν στους πελάτες της ένα καλό ταξίδι.


Ένα γκράφιτι αποτελεί επίσης μαρτυρία πως και ορισμένοι άνδρες εργάζονταν ως σεξουαλικοί σκλάβοι στην Πομπηία. Το συγκεκριμένο γκράφιτι παραθέτει ορισμένες υπηρεσίες που προσφέρονταν αλλά και τιμές. Δεδομένου ότι οι ελεύθερες γυναίκες δεν είχαν την άδεια να έχουν σεξουαλική επαφή με οποιονδήποτε άλλο εκτός από το σύζυγό τους, οι πελάτες που είχαν πρόσβαση σε άνδρες σεξουαλικούς εργαζόμενους ήταν σχεδόν αποκλειστικά άνδρες. Σύμφωνα με τα σεξουαλικά ήθη της αρχαίαςω Ρώμης, επιτρέπονταν οι σεξουαλικές συναντήσεις μεταξύ ανδρών, αν διατηρούσαν ορισμένα πρωτόκολλα.

Τα ελάχιστα γραπτά λογοτεχνικά αρχεία που υποδηλώνουν πως υπήρξαν γυναίκες πελάτες, είναι αμφισβητήσιμα, καθώς συνήθως γράφονταν για σατιρικούς ή κωμικούς σκοπούς.


Η κοινωνία και το σεξουαλικό εμπόριο

Την εποχή της έκρηξης του Βεζούβιου, η Πομπηία ήταν μια πόλη μέτριας έκτασης, με πληθυσμό περίπου 11.000 κατοίκους, και μια ακμάζουσα κοινότητα με εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική και υποδομή. Η πόλη βρισκόταν στην Καμπανία, περίπου 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νάπολης και κοντά στο λιμάνι του Ποτσουόλι, με έντονο εμπόριο, ανεπτυγμένη οικονομία και πολυπολιτισμική δημογραφία.

Η ευημερία της πόλης και η συνεχής παρουσία των εμπόρων εξασφάλιζαν μια ισχυρή αγορά για το σεξ. Πράγματι, το σεξουαλικό εμπόριο ήταν αναπόσπαστο στοιχείο για την επιτυχή λειτουργία της κοινωνίας, ιδιαίτερα για τους γάμους.


Καθώς οι γάμοι, ειδικά των πλουσίων της πόλης, ήταν κανονισμένοι για τη γέννηση κυρίως των αρσενικών διαδόχων, ένας σύζυγος δεν αναζητούσε σεξουαλική ικανοποίηση από τη γυναίκα του. Μάλλον, από δεβασμό προς αυτήν, ο άνδρας πλήρωνε για ευχάριστο σεξ, ειδικά για πράξεις που δεν περίμενε κανείς πως θα έκανε μια αξιοσέβαστη γυναίκα.

Επίσης, δεδομένου πως η πορνεία δεν ήταν παράνομη (κατά κύριο λόγο ήταν δομημένη γύρω από τη δουλεία), αλλά η μοιχεία ήταν εκτός νόμου, αυτός ήταν ένας ακόμη λόγος για το σεξ επί πληρωμή.

Φωτογραφίες: AP

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο unpolitical.gr δημοσιεύει άρθρα της καθημερινότητας και της πολιτικής μέσα από τα οποία ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

Kείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, ή ότιάλλο παρακαλούμε ενημερώστε μας στο unpoliticalgr@gmail.com για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Tα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.