Τους αριστερούς που έλεγαν την αλήθεια στην Ρωσία του Στάλιν τους έστελναν στα γκούλαγκ - Στην Ελλάδα η αριστερά τους απαξιώνει και τους λέει "ξεμωραμένους" - UNPOLITICAL

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Τους αριστερούς που έλεγαν την αλήθεια στην Ρωσία του Στάλιν τους έστελναν στα γκούλαγκ - Στην Ελλάδα η αριστερά τους απαξιώνει και τους λέει "ξεμωραμένους"

Σχετική εικόνα

Μετά τις σκληρές αλήθειες που ακούστηκαν από τον Μίκη στο μεγάλο συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου στην Αθήνα, ας θυμηθούμε λίγο τα λόγια και την προσπάθεια ενός αριστερού με βαρύ όνομα και ιστορία στο ΚΚΕ, του Τάκη Λαζαρίδη.

Σχετική εικόνα

Ο Τάκης Λαζαρίδης ήταν συγκρατούμενος του Νίκου Μπελογιάννη. Ο νεαρός τότε, μελλοθάνατος που του χαρίστηκε η ζωή, παρόλο που η στάση του ήταν ανυποχώρητη. στη δίκη.

Μέλος του παράνομου μηχανισμού των ασυρμάτων του ΚΚΕ, συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1951 ενώ ήταν στρατιώτης. Ο πατέρας του, Κώστας Λαζαρίδης, ήταν γραμματέας του Εργατικού ΕΑΜ και στέλεχος της ΚΕ του ΚΚΕ και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1943, ενώ η μητέρα του, Σουλτάνα, καταδικάστηκε από τους βούλγαρους φασίστες για την αντιστασιακή της δράση σε ισόβια δεσμά.

Ο Τάκης Λαζαρίδης ήταν στο ίδιο κελί με τον Μπελογιάννη και τον Μπάτση. Όμως γλίτωσε το εκτελεστικό απόσπασμα και από τις φυλακές της Καλλιθέας μεταφέρθηκε στις φυλακές της Κεφαλονιάς, κατόπιν στο Καλάμι της Κρήτης, στην Κέρκυρα, ξανά πίσω στην Αλικαρνασσό της Κρήτης και μετά στην Αίγινα. Εξέτισε συνολική διάρκεια φυλάκισης 15 χρόνια. Αποφυλακίστηκε το 1966 και τότε ξαναείδε τη μητέρα του. Με με τη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 πρόλαβε να ξεφύγει, ενώ η μητέρα του πήγε εξορία.

Σήμερα είναι ένας άλλος άνθρωπος. Έχει αναθεωρήσει τις θέσεις του. Πιστεύει ότι οι αγώνες του ΚΚΕ ήταν μάταιοι και ότι η Αριστερά ζημίωσε την Ελλάδα. Το βιβλίο του: «Ευτυχώς, σύντροφοι, ηττηθήκαμε» προκάλεσε την οργή των άλλοτε συντρόφων του.


Το Δημοψήφισμα του 1946 προκηρύχθηκε στις 30 Ιουνίου 1946 (ΦΕΚ Α΄ 205) από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη και διενεργήθηκε την 1 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, σύμφωνα με ψήφισμα της Βουλής, με το ερώτημα της επανόδου του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ στην Ελλάδα ή όχι (ο οποίος είχε φύγει από την Ελλάδα μαζί με την ελληνική κυβέρνηση όταν καταλήφθηκε η Ελλάδα από τις Γερμανικές δυνάμεις τον Απρίλιο του 1941) καθώς και μια τρίτη επιλογή υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα ήταν 69% υπέρ της επανόδου του βασιλιά, 20% Λευκά ψηφοδέλτια και 11% υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας.

Ήταν τυχερός που επέζησε τότε στη δίκη, ενώ ο Μπελογιάννης δεν είχε την ίδια καλή τύχη. Όπως υποστηρίζει ο Τάκης Λαζαρίδης, για τον θάνατο του Μπελογιάννη αποκλειστική ευθύνη φέρει το ηγετικό στέλεχος τότε του ΚΚΕ, ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως ηθικός αυτουργός, επειδή τον έστειλε σε μια καταδικασμένη σε αποτυχία αποστολή, αλλά και γιατί δεν αξιοποίησε την επιστολή Πλουμπίδη που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα, προσωρινό έστω, νομικό φράγμα για την εκτέλεση.

Ο ίδιος γλίτωσε την εκτέλεση, επειδή κατά κύριο λόγο ήταν γιος ενός εκτελεσμένου από τους Γερμανούς αγωνιστή και μιας καταδικασμένης από τους Βουλγάρους σε ισόβια δεσμά αγωνίστριας.

Παρά το ζήλο του στα κομμουνιστικά ιδεώδη —σε βαθμό τέτοιο που να έιναι διατεθειμένος να δώσει και τη ζωή του για το ΚΚΕ και τα πιστεύω του— σήμερα αναγνωρίζει ότι δεν είναι υπερήφανος για τους αγώνες του.

Όπως υποστηρίζει, δεν μπορεί κανείς να είναι υπερήφανος για τους αγώνες του, όταν διαπιστώνει ότι οι αγώνες του αυτοί, όχι μόνο δεν ωφέλησαν, αλλά είχαν τεράστιο υλικό και ανθρώπινο κόστος για την πατρίδα. Αναγνωρίζει στον εαυτό του, το δικαίωμα να αγωνιστεί και να θυσιαστεί για τις ιδέες του, αλλά δεν είχε κανένα δικαίωμα να πληγώσει την πατρίδα, και να προκαλέσει τον θάνατο αθώων συμπατριωτών του.

Πιστεύει πως ακόμα στην Ελλάδα παραμένουν τα μετεμφυλιακά πάθη. Αυτό κατά τη γνώμη του οφείλεται στην έλλειψη εθνικής αυτογνωσίας και, υπεύθυνη, για όλο αυτό, είναι όπως υποστηρίζει, η κομμουνιστική Αριστερά που κατορθώνει, παραποιώντας και διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια, να εμφανίζεται ως "αθώα του αίματος" ενώ ευθύνεται αποκλειστικά και για τα Δεκεμβριανά και για τον εμφύλιο.

Πιστεύει ότι ο σημερινός πρωθυπουργός της Ελλάδος είναι άξιος διάδοχος και συνεχιστής των πρωτοπαλίκαρων του ΚΚΕ: Ζαχαριάδη, Σιάντου, Ιωαννίδη και πως ό,τι δεν πέτυχαν εκείνοι με τη δύναμη των όπλων, θα προσπαθήσει τώρα, αυτός και η παρέα του, να το πετύχουν με τη δύναμη της ψήφου.

Είναι σίγουρος ότι ο στόχος του πρωθυπουργού είναι η μετατροπή της χώρας μας σε Βενεζουέλα της Μεσογείου. Όπως έχει δηλώσει για την πορεία της χώρας μας με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξή του: "Πρέπει να σημάνει εθνικός συναγερμός, η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μας και το δημοκρατικό μας πολίτευμα αντιμετωπίζουν έσχατο κίνδυνο".

Ακούστε τι λέει αυτός ο άνθρωπος που δεν μπορεί να είναι κι αυτός "ξεμωραμένος", όπως χαρακτήρισαν τον Μίκη Θεοδωράκη, χωρίς κανένα σεβασμό προς το πρόσωπό του. Απλά η αλήθεια πονάει πολύ και πρέπει να έχεις πολύ γερό στομάχι για να την αντέξεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο unpolitical.gr δημοσιεύει άρθρα της καθημερινότητας και της πολιτικής μέσα από τα οποία ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

Kείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, ή ότιάλλο παρακαλούμε ενημερώστε μας στο unpoliticalgr@gmail.com για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Tα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.