Ένας άγιος επίσκοπος: Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος (1920-2005) - UNPOLITICAL

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Ένας άγιος επίσκοπος: Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιος (1920-2005)

Αποτέλεσμα εικόνας για μητροπολίτησ σιατίστησ αντώνιοσ

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Αντώνιος Κόμπος γεννήθηκε στο Άργος Αργολίδος το 1920. Υπήρξε απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Παρισιού και διετέλεσε καθηγητής και διευθυντής Ιερατικών Σχολών. Κατά τα έτη 1971-1974 υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην ιερά μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 3/12/1967, πρεσβύτερος στις 4/12/1967 και την 23η Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης. Εξέδωσε αξιόλογα επιστημονικά έργα ενώ δημοσίευσε πλήθος άρθρων σε διάφορα περιοδικά. 

Όταν εξελέγη επίσκοπος, έψαχναν να τον βρουν να του το ανακοινώσουν, διότι λόγω της μεγάλης ταπείνωσής του δεν το είχε σκεφτεί ποτέ! 

Βασικά χαρακτηριστικά του η απλότητα και η ταπείνωση. Όσοι είχαμε την ευλογία να τον γνωρίσουμε διαπιστώσαμε ότι συνδύαζε την απλότητα και την αγνότητα ενός μικρού παιδιού με την πνευματικότητα και την εμπειρία των αγίων. Ταπεινός, χαριτωμένος με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, τη μετέδιδε σ’ όσους τον πλησίαζαν. Ήταν πολύ ελεήμων. Βοηθούσε αφειδώς όποιον κατέφευγε σ’ αυτόν. Όταν του έκαναν δώρα, εκείνος τα χάριζε στους φτωχούς. Όλους τους σκέπαζε με την αγάπη του. Ήταν πολύ διακριτικός, δεν κατέκρινε κανέναν. Ήταν αγαπητός σε όλους. Ατέλειωτες ώρες εξομολογούσε, τελούσε αγρυπνίες, έκανε ομιλίες. Έκανε πολλή προσευχή και ο Θεός τον είχε χαριτώσει με το διορατικό και το προορατικό χάρισμα. Όταν είχε επισκέπτες, έφτιαχνε καφέδες, σέρβιρε, κουβαλούσε και βαλίτσες! 

Κατοικούσε στον ισόγειο χώρο του μητροπολιτικού μεγάρου. Δεν του άρεσαν οι πολυτέλειες, ζούσε ασκητικά σαν καλόγερος. Νήστευε πολύ και δεν έτρωγε ποτέ κρέας. Μαγείρευε μόνος του, έπλενε τα ράσα του, καθάριζε ακόμα και τις σκάλες. Ο ίδιος φρόντιζε τον κήπο του, δεν είχε αυτοκίνητο, κινητό τηλέφωνο ούτε πολυτελείς στολές. Κάποτε ένας ιερέας πήρε την πατερίτσα του Δεσπότη να την γυαλίσει και να την ισιώσει (με τα χρόνια είχε στραβώσει και θαμπώσει). Όταν του την επέστρεψε ο Δεσπότης στενοχωρήθηκε γιατί έγινε σαν καινούρια και ντρεπόταν να την κρατήσει! 

Αγαπούσε πολύ τον άγιο Νεκτάριο και προσπαθούσε να τον μιμηθεί. Όπως ο άγιος Νεκτάριος όταν ήταν διευθυντής της Ριζαρείου Σχολής καθάριζε τις τουαλέτες της σχολής, το ίδιο έπραττε και ο Δεσπότης όταν ήταν καθηγητής στην Ιερατική Σχολή της Πάτμου. Ήθελε να ζει στην αφάνεια. Συμβούλευε τους ιερείς να ζουν με ταπείνωση, χωρίς να τους γνωρίζει κανείς. 

Κατά τη διάρκεια της αρχιερατείας του επισκεπτόταν όλα τα χωριά, ακόμα και τα πιο αραιοκατοικημένα. Έπαιρνε τα απαραίτητα άμφια σε μια απαρχαιωμένη ξύλινη βαλιτσούλα (ούτε λόγος για μήτρα, πατερίτσα) και πήγαινε ακόμα και με τα πόδια μέσα στα χιόνια. Όπως μας έλεγε ο ίδιος, άκουγε τους λύκους και τις αρκούδες αλλά με τη χάρη του Θεού όλα πήγαιναν καλά. Πάντα έφτανε στην εκκλησία για τη Θεία Λειτουργία πριν από τους ιερείς. Επίσης, αγαπούσε πολύ το μοναχισμό. Αναστήλωσε, ανακαίνισε και επάνδρωσε τα μοναστήρια της Μητροπόλεώς του. 

Στις συνόδους της Ιεραρχίας συνήθως πήγαινε με λεωφορείο και πολλοί Ιεράρχες τον πείραζαν και τον φώναζαν "ο Επίσκοπος των ΚΤΕΛ". Μια φορά πανηγύριζε ένα χωριό της μητροπόλεως και ο Δεσπότης έκανε ώτο-στοπ για να πάει. Σταμάτησε ένα τρακτέρ με καρότσα που κουβαλούσε άχυρα. Ο οδηγός τον πέρασε για απλό μοναχό και τον έβαλε μαζί με τα άχυρα. Μεγάλη έκπληξη τον περίμενε όταν φτάνοντας στην εκκλησία χτυπούσαν χαρμόσυνα οι καμπάνες και είχαν βγει όλοι για να υποδεχτούν τον Μητροπολίτη! 

Κάποτε ο Δεσπότης βρισκόταν στη μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους, παραμονή του Αγίου Νικολάου. Οι πατέρες είχαν βγει για ψάρεμα, διότι η μονή πανηγύριζε και έπρεπε να παραθέσουν πανηγυρική τράπεζα. Δυστυχώς έπιασαν ελάχιστα ψάρια. Όταν τον ενημέρωσαν, σταύρωσε τη θάλασσα από το παράθυρο του κελιού που βρισκόταν, και τους έστειλε να ξαναδοκιμάσουν. Το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό. Είχαν πολύ καλή ψαριά. 

Ο "πιο ταπεινός δεσπότης της Εκκλησίας", όπως τον αποκάλεσαν πολλοί, άφησε την τελευταία πνοή του στο "Μποδοσάκειο" νοσοκομείο Πτολεμαΐδας σε ηλικία 85 ετών, μετά από τρίμηνη μάχη με τον καρκίνο, στις 17 Δεκεμβρίου 2005. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς του υπέφερε πολύ, όμως δεν το έδειχνε. Υπέμενε καρτερικά και προγνώριζε την κοίμησή του. Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στον επικήδειο λόγο του ανέφερε, ότι όταν ο κόσμος και οι ιερείς πληροφορήθηκαν την κοίμηση του Δεσπότη όλοι είπαν «πέθανε ένας άγιος!» 

Ατέλειωτες είναι οι μαρτυρίες για θαύματα και θεραπείες και κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής του και μετά την κοίμησή του. Έχει ταφεί στην αυλή του μητροπολιτικού μεγάρου όπου ακόμη και σήμερα πολύς κόσμος ανάβει κεριά και ζητάει τη μεσιτεία του όπως όταν ζούσε. Ο τάφος συχνά ευωδιάζει. Ένας πιστός που είχε πέτρα στο νεφρό, και δεν μπορούσε να χειρουργηθεί λόγω ελλείψεως χρημάτων, ξάπλωσε πάνω στον τάφο και προσευχήθηκε στον Δεσπότη να τον θεραπεύσει. Αισθάνθηκε έναν δυνατό πόνο στο νεφρό, και όταν πήγε στο νοσοκομείο πληροφορήθηκε, ότι η πέτρα είχε εξαφανιστεί! 

Μακάρι η αφανής και αγία ζωή του να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση όχι μόνο στους αρχιερείς αλλά και σε όλο τον ορθόδοξο κλήρο και λαό. 

ΙΟΥΣΤΙΝΗ Μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο unpolitical.gr δημοσιεύει άρθρα της καθημερινότητας και της πολιτικής μέσα από τα οποία ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

Kείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, ή ότιάλλο παρακαλούμε ενημερώστε μας στο unpoliticalgr@gmail.com για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Tα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.