Η Ελλάδα των Guinness Records - UNPOLITICAL

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Η Ελλάδα των Guinness Records

Αποτέλεσμα εικόνας για σμυρνη μαουνες προσφυγες

Πριν από περίπου 104 χρόνια, στις 15 Απριλίου του 1912, το Βρετανικό επιβατηγό υπερωκεάνιο “RMS Titanic”, γνωστό στους περισσότερους ως “Τιτανικός”, βυθίστηκε στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό μετά από πλαϊνή σύγκρουση με παγόβουνο, κατά την διάρκεια του παρθενικού ταξιδιού του, από το Southampton της Νότιας Αγγλίας προς την Νέα Υόρκη των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά την διάρκεια της βύθισης του πλοίου πολλοί από τους επιβάτες, κυρίως στην Α΄ θέση, συνέχισαν να χορεύουν σαν να μην συνέβαινε τίποτε παρά τον εκκωφαντικό θόρυβο των σειρήνων, που ούρλιαζαν απεγνωσμένα προσπαθώντας να τους αφυπνίσουν.

104 χρόνια μετά, στο σύγχρονο ναυάγιο μιας ολόκληρης χώρας, που βυθίζεται εξαιτίας των πολιτικών επιλογών των κυβερνώντων αλλά και της αδιαφορίας των πολιτών της, 740 από τους κατοίκους της Καλαμάτας χόρευαν το Σάββατο της Απόκρεω στην κεντρική πλατεία της πόλης για 15 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα έναν παντελώς άγνωστο latin χορό, ονόματι bachata, καταρρίπτοντας έτσι το σχετικό record του βιβλίου Guinness!

Ο τόπος χάνεται και οι νέο-Έλληνες ασχολούνται, όχι απλά με ήσσονος σημασίας ζητήματα, αλλά με θέματα παντελώς ανάξια λόγου! Εδώ και καιρό στην Πατρίδα μας δεν λειτουργεί τίποτε στο κατ’ ευφημισμόν λεγόμενο Κράτος.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις, η Ελληνική Αστυνομία και γενικότερα οι Δυνάμεις Ασφαλείας της χώρας είναι αλυσοδεμένες εξαιτίας της διαπλοκής της ηγεσίας τους με το σάπιο πολιτικό κατεστημένο της χώρας, που προδίδει την Ελλάδα σε ξένα χέρια. Εξίσου ανύπαρκτη είναι και η δικαστική εξουσία, με αποτέλεσμα κάθε αναρχοαυτόνομη τηλεκατευθυνόμενη ομάδα να δρα κατά βούληση, καταλύοντας το πολίτευμα και εφαρμόζοντας τον δικό της κανόνα, τον νόμο της ζούγκλας και της βίας.

Κατευθυνόμενες και πλήρως ελεγχόμενες "κινήσεις πολιτών" και πρωτοβουλίες καταλαμβάνουν διάφορα δημόσια και δημοτικά κτίρια, τα μετατρέπουν σε στρατώνες και πυρήνες ταραχών, θυμίζοντας έντονα την τακτική, που ακολούθησε η Δύση στα γεγονότα του Φεβρουαρίου του 2014, στην Ουκρανία.

Η Ελληνική Αστυνομία παρατηρεί "εξ αποστάσεως" το τι συμβαίνει, όχι από ανικανότητα, αλλά εξαιτίας του ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού στο έργο της. Οι κινήσεις αυτές των κοινωνικά περιθωριοποιημένων ομάδων χρηματοδοτούνται και ενισχύονται οικονομικά από αλλοδαπές ΜΚΟ, που έχουν τον απόλυτο έλεγχο των δράσεων και των ενεργειών τους.

Επίσης, η Ελληνική Κρατική Τηλεόραση ξεκίνησε και μεταδίδει καθημερινά δελτία ειδήσεων στα Αραβικά με σκοπό την ενημέρωση των μεταναστών! Όπως ανακοινώθηκε από την Κρατική Τηλεόραση, τα καθημερινά δελτία ειδήσεων στα Αραβικά μεταδίδονται από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, καθώς και την επίσημη ιστοσελίδα της!

Όλες αυτές οι επικίνδυνες και προδοτικές κινήσεις στο εσωτερικό της χώρας έχουν έναν ψεύτικο μανδύα “φιλανθρωπίας” και “κοινωνικής αλληλεγγύης”. Ωστόσο, όταν το 1922 ήρθαν στα μέρη μας ως μετανάστες οι Έλληνες της Σμύρνης, γνώρισαν την απανθρωπιά και την εκμετάλλευση από τους "Ελλαδίτες".

«Ύστερα ήρθε ένα βαπόρι και μας πήρε. Μας έφερε στην καραντίνα. Στην αρχή ούτε ψωμί δεν μας δίνανε. Χώρια μας είχανε, τάχα χολέρα λέγανε». [Μαρτυρία του Αντώνη και της Κωνσταντίνας Πικριδά, Σμύρνη]

«Το καράβι μας έβγαλε στη Χίο. Βγήκαμε στην αυλή της εκκλησίας, έπιασε όμως δυνατή βροχή και στριμωχτήκαμε... Μείναμε τρεις μέρες. Ήρθε άλλο καράβι και μας πήγε στη Σύρο. Οι άρρωστοι όπως κι οι κρυολογημένοι έμειναν, δεν ήρθαν μαζί μας, οι περισσότεροι πέθαναν». [Μαρτυρία της Άννας Χατζησωτηρίου, Κασαμπάς]

«Μερικοί έτρεξαν σε μια αποβάθρα. Και άρχισαν να πηδάνε μέσα σε μια μαούνα που ήταν εκεί. Η μαούνα γέμισε. Όχι άλλους θα βουλιάξουμε, φώναζαν κι έκαναν κουπιά με τα χέρια τους ν’ απομακρυνθούν […] Ακούστηκε ένας τρομερός κρότος και η αποβάθρα υποχώρησε από το πολύ βάρος του κόσμου. Εκατοντάδες άνθρωποι έπεσαν στα βαθιά νερά» [Μαρτυρία της Ανζέλ Κουρτιάν, Σμύρνη]

«Την άλλη μέρα, πλησίασε ένα καράβι. Μπήκαμε μέσα, βρήκαμε μια θέση να καθίσουμε. Μια οικογένεια έστρωσε να φάνε. Λένε στη θεία Ε.: εσύ έχεις ένα παγούρι νερό, δώσε μας να πιούμε και να πάμε να σας φέρουμε. Απ’ το καράβι, όμως, πού να φέρεις νερό; Το’ δωσε η θεία και μείναμε χωρίς νερό. Η μάνα μου έπαθε αφυδάτωση. Ο ξάδερφός μου, ο Σ. με τον Ζ. ναπηγαίνουν στις μηχανές και να βάζουν κυπελλάκια να μαζέψουν τα υγρά που πέφτανε, να της φέρουν να πιει». [Μαρτυρία της Κατίνας Εμφιετζή–Μητσάκου, Προύσα]

«Ο μπαμπάς μου, πριν εγκαταλείψουμε το σπίτι μας, είχε πάρει ένα τσουβάλι χρήματα, αλλά ήταν χάρτινα, μεγάλα. Τα λεφτά τους τα πήραν και οι υπόλοιποι συγγενείς. Για να ζήσουμε μέσα στα καΐκια καίγανε τα λεφτά για να τηγανίσουνε αυγά να φάμε. Από τα συνολικά πέντε τσουβάλια έμεινε μόνο το ένα, όταν φτάσαμε». [Μαρτυρία της Ελευθερίας Ψαλτήρα, Σμύρνη]

«Οι πρόσφυγες από τη Σμύρνη το 1922 κατέφθασαν στον Πειραιά και στις γύρω παραθαλάσσιες περιοχές με κάθε μέσον. Βέβαια με κάποια πλοία στοιβαγμένοι σαν τσαμπιά σταφύλια πάνω στα καράβια έφεραν τους ανθρώπους και τους πέταξαν στο λιμάνι του Πειραιά και στα παράλια. Την περιοχή δεν την διάλεξαν απλώς τους έριξαν εκεί για να φτιάξουν την τύχη τους. Τους έδωσαν κάποια ξύλα, κάποιες σανίδες να πάνε να φτιάξουν μια παράγκα για να ζήσουν. Βρέθηκαν σε τραγική κατάσταση, άνεργοι, άστεγοι, άποροι στερούνταν το καθετί που ήταν απαραίτητο για τη ζωή». [Μαρτυρία του Επαμεινώνδα Σαρανταένα, Σμύρνη]

«Οι πρόσφυγες με την αποβίβασή τους στο ελεύθερο έδαφος τοποθετούνταν σε καραντίνες. Το Απολυμαντήριο της Καλαμαριάς ήταν η πιο χαρακτηριστική περίπτωση. Για ένα διάστημα έως το καλοκαίρι του 1923, δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες άφησαν την τελευταία τους πνοή στα λιμοκαθαρτήρια εξαιτίας των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Αυτή είναι μια από τις τραγικότερες στιγμές της καταστροφής». [Δήλωση στο Αθηναϊκό–Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ–ΜΠΕ) του επίκουρου καθηγητή Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ, Ιακώβου Μιχαηλίδη]

Το ίδιο συνέβη με τους Έλληνες μετανάστες της Κύπρου το 1974, αλλά και τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως στην δεκαετία του 1980.

Σήμερα όλοι μας, ως γνήσιοι "Ελλαδίτες" και όχι Έλληνες, αμφισβητούμε την ιστορία του τόπου μας μετονομάζοντας την καταστροφή σε "συνωστισμό", την προδοσία σε "εξωτερική πολιτική", και, τους προδότες σε "εθνάρχες". Ταυτόχρονα, και εξίσου υποκριτικά, επιδεικνύουμε “φιλάνθρωπα” αισθήματα στους αλλόθρησκους αλλοεθνείς, που κατακλύζουν την Πατρίδας μας.

Πώς και γιατί να εμπιστευτείς έναν λαό, που ντρέπεται για την Πίστη του, ξέχασε την Ιστορία του, σκοτώνει τα αδέλφια του και εκλέγει για εκπροσώπους του μονίμως τους προδότες ή/και τους χειρότερους;

Το μόνο record, που δεν κινδυνεύει να χάσει ποτέ αυτός ο λαός είναι στην προδοσία! Ο μόνος, που τον ξεπερνούσε –βλέπε Ισκαριώτης– κρεμάστηκε!

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ενοριακή Ευλογία» του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Tο unpolitical.gr δημοσιεύει άρθρα της καθημερινότητας και της πολιτικής μέσα από τα οποία ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του.

Kείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, ή ότιάλλο παρακαλούμε ενημερώστε μας στο unpoliticalgr@gmail.com για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολόγιου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο το ιστολόγιο.
Ο διαχειριστής του ιστολόγιου δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
● Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
● Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
● Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
● Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
● Tα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.